Judith, 5 juni 2009
Nederland , Amersfoort

Thuis best!

En we zijn weer thuis! Ruim anderhalve week nu. De terugreis verliep jammer genoeg niet zo soepel als we hadden gehoopt. Door een vertraging op Johannesburg misten we onze overstap op London Heathrow. We moesten ruim drie uur wachten op de volgende vlucht. Onze simkaarten werkten niet meer dus we zochten tevergeefs naar Engelse ponden om gebruik te kunnen maken van de public phones. Bovendien wisten we niet meer hoe laat het was. (is het nou een uur vroeger of later of door de zomertijd toch even laat als in Nederland??) We waren compleet in de war, totdat ik mijn paspoort verloor bij de bagagecheck en men mij vroeg hoe laat ik er doorheen was gekomen. Compleet in paniek riep ik dat het rond tien uur, kwart over tien moest zijn geweest. De beste man keek mij verbaasd aan en wees mij erop dat het pas kwart voor tien was. Toen rinkelde het belletje: ‘aha.. toch een uur vroeger dus!’ Bij Lenie was het kwartje nog niet gevallen en zij stond zich bij de wc’s zenuwachtig te maken omdat we toch al bijna moesten boarden en ik nog steeds niet terug was. We hadden echter nog een uur de tijd. Na vier telefoontjes was ook in Amsterdam bij onze ouders eindelijk duidelijk dat we een stuk later zouden aankomen dan oorspronkelijk gepland. Het landen in Nederland kwam dan ook als een verademing. Hoewel Lenie en ik op de overvolle vlucht geen plaatsen naast elkaar hadden weten te bemachtigen en we beiden tussen twee andere mensen zaten ingeklemd keken we elkaar vol spanning aan. ‘We zijn weer thuis!’

De laatste week in Zuid-Afrika was echter genieten! Onze uitgestelde reis naar Kaapstad was er een vol luiheid en decadentie. We sliepen lang, keken films vanuit ons kingsize bed en kwamen langzaam bij van het harde werk van de afgelopen weken. We zijn natuurlijk de Tafelberg nog opgegaan, hebben een bezoek gebracht aan de Kirstenbosch Botanical Garden en zijn Long Street doorgebanjerd. Wat toch wel echt voelde als ons afscheid van Zuid-Afrika was onze laatste avond Kaapstad bij V&A Waterfront, waar we lekker uitgebreid uit eten zijn gegaan. We spraken over onze belevenissen, hoe onze verwachtingen niet overeen kwamen met de werkelijkheid en over wat we als eerste zouden doen als we weer op Nederlandse bodem zouden staan.

Toch was dit nog niet het einde. We hadden nog een weekend vol afscheid in Potch voor de boeg. Ons drukbezochte afscheidsfeestje, koffers inpakken en een rondje langs alle mensen die ons vanuit de universiteit hebben geholpen. Vervolgens zijn we veel te vroeg naar het vliegveld vertrokken, omdat we klaar waren met alles en alleen nog maar verdrietig werden van het lange wachten. Uitbundig uitgewuifd door onze vier Duitse huisgenoten en de werksters Emily en Mike vertrokken we van de Dromedarisstraat. Ondanks dat we veel zin hadden om naar huis te gaan, was dit voor ons toch even een moeilijk moment. Want hoe raar is het toch om weer weg te gaan na zo’n intensieve periode.

Zo, dit was voorlopig mijn laatste blog. Ik vond het ontzettend leuk dat jullie mij allemaal gevolgd hebben terwijl ik weg was. Het was altijd weer leuk om te zien wie er reageerde en wat iedereen schreef. Bedankt! En wie weet tot de volgende reis of gewoon in het echt natuurlijk!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl